آبان ۲۸

آن سوی دویدن ها/سال ها به افق خیره

آن سوی دویدن‌ها
سالها به افق خیره،
هیأت ایستاده مرگ بود!
سرخ به حادثه غروب
سیر از خستگی،
شام آخر…
چای بعد از جنگ بود.

آرامش پس از طوفان را
پررنگ و تلخ به خوابی سبز می‌خواند،
از آزادی،
و افتادن،
که آخرین اشتباه برگ بود.

یاسین رحمانی

این شعر را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید


منبع: yasinrahmani.ir

Posted آبان ۲۸, ۱۳۹۶ by مدیر سایت in category "دفتر تمرین - حجم
مدیر سایت

About the Author

یاسین هستم، یک رحمانی! اهل روستایی به نام محمودآباد در شهرستان فیروکوه، تهران. و یک شاعر! شاعری که شعر می نویسد تا دیده نشود میان اکثریت گوینده های پرمدعا، و اقلیت خواننده هایی که رخت سکوت پوشیده اند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ مسئله را بنویسید: * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.