فروردین ۳

کابوس – کاش کسی بیدار کند، زین خواب آشفته مرا…

کاش کسی بیدار کند
زین خواب آشفته مرا.
کاش فروغی بربتابد
روشن کند
شام تاریک مرا.
کاش به یکباره ز راه، فردا برسد
بپرد آغوش امروز،
بشکفد باز فراموشی و روزها نو شود.
این حجم کابوس را فقط
بیداری درمان است؛
کاش یک دست تکانم بدهد
گوید این دوزخ فقط خواب است.

#یاسین_رحمانی

[نام شعر: کابوس] – فروردین ۹۶ – [شعر #نیمایی]

برای خواندن شعر سپید کوتاه “فاصله” کلیک کنید.

برای خواندن شعر سپید کوتاه “قلبت را نمی خوام” کلیک کنید. 

این شعر را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

برچسب‌ها,
منبع: yasinrahmani.ir

Posted فروردین ۳, ۱۳۹۶ by مدیر سایت in category "رشد شخصی", "مطالب ویژه", "من
مدیر سایت

About the Author

یاسین هستم، یک رحمانی! اهل روستایی به نام محمودآباد در شهرستان فیروکوه، تهران. و یک شاعر! شاعری که شعر می نویسد تا دیده نشود میان اکثریت گوینده های پرمدعا، و اقلیت خواننده هایی که رخت سکوت پوشیده اند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ مسئله را بنویسید: * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.