فروردین ۱۴

نامه ام/پیش تر از رسیدن

نامه‌ام

پیش‌تر از رسیدن

در شعار خیزران

– و دود غلیظ-

در شمال سایه‌های باد

شعله شعه

می‌شود تا خدا فریاد

حرف‌هایی که گفتنی نیست

خاکستریست

در آرامش دریا…

 

#یاسین_رحمانی

این شعر را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
آبان ۲۸

غروب سر می رود تلخ/از خالی دست هایم

غروب سر می‌رود تلخ،
از خالیِ دست‌هایم.
جیب‌ها جان ندارند
پالتو یخ کرده؛
زمستان شده‌ام،
برفی‌تر از خاطره‌ها
که گرم چکیدند رویِ گونه‌هایم…

یاسین رحمانی

این شعر را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
مهر ۱۵

صبح های بی هم آغوشی

جای تمام کشیده‌هایی که به خود نزدیم
غمگینیم٬
و صبح‌های بی هم‌آغوشی را
هر روز بیدار می‌شویم…
و لقمه‌های نان عادت
نوشِ‌ جانِ خستگی‌ها می‌شود.
بر سر هیچ
اینچنین باخته‌ایم.

#یاسین_رحمانی

این شعر را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
فروردین ۱۹

دوزخ تکرار

هر طرف نگاه می کنم
جز خود نمی بینم!

نمی دانم

کدام بیهوده انجامی مرا،

در مسلخ آینه ها کشت؛

که دست فرجامی ننگ

هر روز،

روی دار تنهایی می کِشدم.

که اینگونه به دوزخِ تکرار نشسته ام:

هر بذری که می کارم

جز به “تنها زیستن”

حاصل ندهد!
#یاسین_رحمانی
[نام شعر:  دوزخ تکرار] – فروردین ۹۶ – [شعر #سپید]

این شعر را هم بخوانید: کردستان

این شعر را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید