فروردین ۳

کابوس – کاش کسی بیدار کند، زین خواب آشفته مرا…

کاش کسی بیدار کند
زین خواب آشفته مرا.
کاش فروغی بربتابد
روشن کند
شام تاریک مرا.
کاش به یکباره ز راه، فردا برسد
بپرد آغوش امروز،
بشکفد باز فراموشی و روزها نو شود.
این حجم کابوس را فقط
بیداری درمان است؛
کاش یک دست تکانم بدهد
گوید این دوزخ فقط خواب است.

#یاسین_رحمانی

[نام شعر: کابوس] – فروردین ۹۶ – [شعر #نیمایی]

برای خواندن شعر سپید کوتاه “فاصله” کلیک کنید.

برای خواندن شعر سپید کوتاه “قلبت را نمی خوام” کلیک کنید. 

این شعر را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید